2005/Oct/17

คุณหมีขาว

เมื่อวานได้คุยกะคุณ ฉันนึกอยู่แล้วเชียว...ว่าทำไมช่วงนี้คุณเงียบหายไป

นี่ถ้าไม่ถามตรงๆ ก็คงไม่บอกกันหละสิ ว่าคุณน่ะ ได้พบกับคนที่ถูกใจแล้ว

คุณก็เป็นอย่างนี้เสียทุกที แรกๆฉันเองก็รู้สึกน้อยใจนะ พอเวลาคุณเหงา

ไม่มีใครคุยด้วย คุณก็นึกถึงฉัน โทรมาหาฉัน

แต่ฉันก็อยากจะบอกกับคุณว่า ฉันไม่โกรธคุณหรอก เพราะเวลานี้ หลังจาก

ที่ฉันได้รู้จักคุณนานวันเข้า ฉันก็รู้ได้เลยว่าคุณน่ะ เป็นหมีขาวขี้เหงา

แล้วฉันก็เหมาะที่จะเป็นเพื่อนกับคุณมากกว่า...

กับอีกคนนึง ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตฉัน ทีแรก ฉันไม่เคยรู้สึกอะไรกับเค้าเลย

แต่เมื่อได้คุยกัน ได้รู้จักเรื่องราว การทำงาน และชีวิตของเค้ามากขึ้น

ความรู้สึกในใจฉัน มันก็เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วมันก็เพิ่มขึ้นทุกๆวัน

เพราะเวลาที่ฉันเจอเค้า ฉันได้เป็นตัวของตัวเอง

และเค้าก็ยังเป็นที่ปรึกษาให้ฉันได้แทบจะทุกเรื่อง

แต่ฉันเองก็ยังไม่รู้หรอก ว่าตัวเค้าจะคิดเหมือนฉันมั๊ย...

คงต้องดูไปเรื่อยๆ บางทีเค้าอาจไม่ได้รู้สึกอะไรเหมือนที่ฉันรู้สึกก็ได้

อย่างน้อย ตอนนี้ก็รู้สึกดี ที่มีคนๆนึง ให้เราได้คิดถึงทุกๆวัน

2005/Oct/16

ขอยืมเพลงของ โหน่ง พิมพ์ลักษณ์ มาใช้หน่อยนะคะ

ช่วงนี้เพลงนี้โดนมากๆค่ะ

ตอนที่เจอกันบอกตรงๆ
ว่าฉันไม่เคย คิดจะชอบเธอ
เป็นเพียงคนนึงที่ยังพอคบหาไว้พูดคุย
เวลาไม่มีใคร...

อาจจะเหมือนว่าฉันดูใจร้ายและเลือดเย็น
ที่ไม่คิดไม่เห็นตัวเธอนั้นในสายตา

เคยมีบางคนเข้ามาทำให้ฉันเชื่อใจ
ว่ารักฉันเหลือเกิน
พอจะจริงจังก็เปลี่ยนไปทุกครั้งไม่เหลือใคร
รักฉันจริงสักคน

เจอแต่ความผิดหวังจนตัวฉันก็ท้อใจ
คงไม่เหลืออะไร ถ้าไม่มีคนคนนี้

นั่นคือ เธอคนเดียวจริงๆที่ยังอยู่
และอยู่คอยดูแลไม่ว่าจะหันไปเมื่อไรก็เจอ
ต่อให้ร้ายสักเท่าไร ไม่เคยโกรธกัน
ฉันจึงอยากให้เธอรู้

ได้มีวันเวลาดีๆ เพราะมีเธอ...
ที่ทำให้วันนี้เป็นวันที่ฉันมีความสุขหัวใจ
แค่มีเธอคอยห่วงใย... รักตลอดไป
ไม่ต้องการใครอีกเลย...

2005/Oct/09

ดีใจที่มีวันนี้

มีคนดีๆ คนหนึ่งเดินผ่านเข้ามาในชีวิต

ไม่ใช่สิ...เราต่างหากที่ไปเดินผ่านชีวิตของเค้ามากกว่า

คิดไปแล้วคงไม่ต่างอะไรจากคนๆ หนึ่ง ที่เดินเหงามาคนเดียว

จู่ๆ ก็เห็นบ้านอยู่หลังหนึ่ง ...อืม..สวยดีนะ ท่าทางเจ้าของบ้านจะใจดี

..ก็เลยลองเข้าไปเคาะๆ ดู

เจ้าของบ้านเค้าก็ออกมาเปิดประตูต้อนรับ

พาเข้าไปในบ้าน หาน้ำมาให้ดื่มแก้กระหาย

พาไปนั่งพักบนเก้าอี้อุ่น ๆ

หาข้าวมาให้กิน

อ่านหนังสือให้ฟังและนั่งอยู่เป็นเพื่อน

เปิดหนังสนุกๆ ให้ดู

เปิดแอร์ให้รู้สึกเย็นๆ หลังจากที่เหนื่อย

และร้อนกับแดดที่โดนมันเผามาตลอดตอนเดินอยู่ข้างนอกคนเดียว

เลยรู้สึกว่า... บ้านหลังนี้อบอุ่นจัง

เจ้าของบ้านก็ใจดีมีน้ำใจ

..ขออยู่ด้วยคนได้มั๊ยล่ะ?

แต่เอาเข้าจริงๆ เจ้าของบ้าน..เค้าก็มีคนอยู่ด้วยซะแล้ว

ห้องนอนในบ้าน ไม่มีเหลือให้ใครเข้ามาอยู่แล้ว

ในวันนี้...

ทำได้อย่างดีที่สุด คือแวะมาเยี่ยมกันบ้าง

เวลาที่เหงาๆ ไม่มีใครเท่านั้นเอง

ก็เลยต้องยอมรับ และยิ้มให้กับตัวเอง

พร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้อุ่นๆ ตัวนั้น

ปิดแอร์ให้เค้า และก็ปิดหนังสนุกๆ เรื่องนั้นด้วย

...แล้วก็เดินจากมา...

ขอขอบใจในความมีน้ำใจของเค้า

ที่ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นได้

แม้ใจนั้นจะรู้สึกเสียดาย...

เราได้แต่หวังไว้ว่า ... สักวันหนึ่ง

เราคงมีโอกาสได้เดินผ่านบ้านอีกซักหลัง

ที่เจ้าของบ้านเค้าใจดี...มีที่ว่างสำหรับเรา

และเต็มใจรับเราเข้าไปอยู่ด้วยกัน